Тие се преставија како белгиски новинари, додека траеше интервјуто експлодира камерата и генералот беше мртов. Патот за Талибаните беше отворен



ИЗВОР: ВО ЦЕНТАР

Ликвидацијата на воениот командант на Таџиците, муџахедински стратег во војната против Советите и водач на Северната северна алијанса Ахмад Шах Масуд, беше вовед во настаните на 11 септември во Њујорк. Еден ден пред тие настани беше извршен атентат врз легендарниот командант и тоа беше во функција на тоа што се случи наредниот ден на 11 септември 2001 година.

Ахмас Шах Масуд беше умерен исламист и брилијантен генерал, кој никогаш не доби американска помош дури и додека беше командант на муџахединските единици кои се бореа против Советите. Неговата вештина на бојното поле беше неспоредлива. Тој се бореше во дури девет офанзиви колку што започна советската армија против него со цел да го протера од неговото упориште во долината Паншир. Петтата и шестата беа најжестоки, но Масуд излезе од нив како победник. Тоа по што се памети е дека тој ги создаде модерните герилци и го преформулира традиционалниот начин на војување во Авганистан од племенско и заинтересирано за престиж и воен плен во модерно.

Тој модел ја покажа својата ефикасност бидејќи го освои целиот северозападен Авганистан. Тој ја потпираше својата вештина на проучување на Мао Це Тунг и Че Гевара и сфати дека клучните елементи на герилската војна се изненадување, организација, брзина и распрснување на силите. Тоа му помогна да се наметне како воен стратег на муџахедините, што 43 години подоцна не му појде од рака на неговиот син, кого полека го кршат талибанците.

Масуд не го налути Осама Бин Ладен поради војната против Талибанците, туку поради неговите повици дека џихадот во Авганистан заврши, дека на земјата не и требаат вооружени Арапи и дека е време да ја напуштат земјата. Тој им стави прст во окото на Арапите кога рече дека никогаш нема да дозволи Авганистан да стане база за џихад, како што правеа Гулбудин Хекматајар и Талибанците, како во 1990 -тите така и сега.

Причината зошто Масуд мораше да биде отстранет е тезата дека покрај Арапите, тој бил голема бариера за пакистанизација на Авганистан. Во очите на пакистанските муџахедини, Масуд беше сатана што спречува обединување на двете држави. Целта беше да се создаде една голема исламска држава составена од Авганистан и Пакистан како центар, потоа би се придружила спорната територија Кашмир на североисток и Туркменистан, Узбекистан и Таџикистан, трите држави од Централна Азија.

Бин Ладен гледаше долгорочно, а не краткорочно. Ликвидацијата на Масуд всушност требаше да овозможи нови коалиции во Авганистан, кои Ал Каеда ќе ги формираше и покрај сојузот со Талибанците, поради шверцот со наркотици, трансферот на разни стоки, производи, опрема, па дури и оружје преку Авганистан, што би довело до чисти пари.

На 9 септември, 48 часа пред 11 септември, двајца мажи влегоа во седиштето на Масуд. Тие се претставија како белгиски новинарски тим. Тие им покажаа на вооружените телохранители белгиски пасоши и рекоа дека дошле да го интервјуираат водачот на Северната алијанса и неговата борба со Талибанците. Како што налагаат безбедносните правила, двајцата мажи биле претресени. Но камерата не беше допрена, чуварите не ја прегледаа. Тие беа повеќе заинтересирани за торбата со сталаците. Кога проверката беше завршена, наводните „новинари“ беа поканети на вечера и на одмор. Интервјуто беше закажано за раните утрински часови на 10 септември. Канцеларијата на Масуд беше местото каде што ќе се одржи интервјуто. Пред самото интервју, новинарите, пред се снимателот, побараа од Масуд да се приближи за да има подобар кадар. Масуд го прифати предлогот.

Интервјуто поминуваше во најдобар ред. Масуд трпеливо одговораше на прашањата и пред крајот на интервјуто следуваше експлозија на камерата, која ја активираше камерманот. Моќна детонација одекна во канцеларијата на Масуд. Чуварите пред зградата упаднаа внатре и најдоа двајца Арапи мртви, подоцна се покажа дека тие се ликвидатори на Ал Каеда и смртно ранетиот Масуд, кој веднаш бил пренесен во болница. Иако бил тешко ранет, Масуд покажувал знаци на живот. Лекарите успеале да го оперираат Масуд, да го запрат крварењето, но тој не издржал. Тој почина една недела подоцна од здобиените повреди.

Масуд тогаш беше скромно погребан. Една недела по смртта на Масуд, агенти на ЦИА слетаа со транспортен хеликоптер во Авганистан. Започна ново поглавје, кое ќе беше значително поинаку доколку Масуд преживееше. Талибанците веројатно никогаш нема да се вратат на голема врата.